Ertelediğiniz bir şey olduğunda, kendinize şu üç soruyu sorun diyor Anne-Laure Le Cunff :
🙇 Head: Buna gerçekten inanıyor muyum?
🫶 Heart: Bu beni heyecanlandırıyor mu?
👊 Hand: Bunu yapacak kaynaklara sahip miyim?
Hangisi eksikse, oraya odaklanın.
Sporla olan ilişkimden daha önce de bahsetmiştim. Hiçbir zaman düzenli spor yapmadım, sadece mümkün olan her yere yürümeyi tercih ederim. Spor benim için sadece eğlenceliyse ve tatlı bir rekabet varsa yapılacak bir aktivite oldu.
Moldova’da 46 yaşında bir gym’e gitmeye başladım, bir aile aktivitesi olarak. İlk defa bir PT ile çalışmaya başladım. Çok keyif aldığımı söyleyemem ama hocam Natalia eski iyi bir sporcuydu. Sürekli bana neyi neden yaptığımızı anatomi dersi gibi anlatıyordu. Belki beni bu öğrenme merakımdan yakaladı. Bir de kendime şöyle bir ödül bulmuştum. Spordan sonra 15-20 dakika saunaya gidiyordum.
Sonra Türkiye’ye döndüğümüzde işimi kurdum, çok meşgulüm. Eşim yine bir gym’e yazıldı beni de dürtüyor fakat ben hiçbir şeyden bu kadar emin olmamışım, “şimdi hiç sırası değil”.
Yıllar geçiyor, sporun ilerleyen yaşlarda önemli olduğunu biliyorum ama bir türlü harekete geçemiyorum.
Head: Evet spor önemli ama ben çok hareketsiz değilim. Günlük olarak araba kullanmıyorum, toplu taşıma veya yürüyerek gidip geliyorum.
Heart: Açıkçası bir gym’e gitmeyi çok sıkıcı buluyorum. Acaba sitenin kortunda tenis dersleri mi alsam diyorum ama yağmurda, soğukta yapmak cazip gelmiyor.
Hand: Bir spor partneri bulmak kolay değil, bir hocayla çalışılabilir ama bu da biraz lüks gibi geliyor. Git sporunu kendin yap değil mi ama?
Üçte üç hayır!
Son 3 senede bazı hareketlerde zorlanmamla, belimdeki fıtığın dikkatsiz bir hareket sonrası haftalarca bana rahatsızlık vermesi ile bu konu daha fazla aklımı kurcalamaya başladı.
Head: Sadece yürümenin beni zinde tutmadığını anladım.
Hand: İşyerindeki bir arkadaşım binanın altındaki spor salonunda, (varlığından bihaberdim), bir hoca ile çalıştığını söyledi. Bu aklıma yattı, hem git-gel ile zaman kaybetmeyecektim. hem biri bana yardımcı olacaktı, neyi nasıl yapacağım konusunda tereddüt yaşamayacaktım.
Heart: Kendime bakmanın da yaptığım işi daha iyi yapmamla ilgisini de kurdum. Evet bir hocayla haftada üç gün çalışmak bir yatırımdı ama buna değeceğine karar verdim ve daha fazla ertelemedim. Birkaç ay denemekten ne çıkardı, nasıl hissettiğime bakıp karar verebilirdim.
Geçtiğimiz Eylül’de iki yılı devirdim. Kendimi çok daha dinç ve güçlü hissediyorum. Yerden eğilip bir şey alırken ve dolabın üst rafına uzanırken hiç zorlanmıyorum, gözlerim kararmıyor.
Spora başlamak benim için üç hayırın, üç evete dönmesiyle oldu. Aldığım sinyallere kulak vermek, destek almak ve işe yaraması sayesinde vazgeçmemek hayat kalitemde iyileşmeye imkan verdi.
Sizin de takıldığınız herhangi bir konuda bu yaklaşımı nasıl uygulayabileceğinizi ve küçük bir deney tasarlayarak nasıl ilk adımı atabileceğinizi merak ediyorsanız sizi şu manzarada eğlenceli bir atölyeye davet ediyorum.
