Bu haberlerin yeri burası değil diye düşünen var mı? Varsa beni takip etmeyi bırakabilir, bunu afra-tafra olsun diye söylemiyorum, insanların Linkedin’de ne görüp görmeyeceklerinin kontrolü kendilerinde onu hatırlatmak için söylüyorum. Damla Ömür Tantekin de bu Pazar bunu konu etmişti yazısında.
Savaş dört yanımızda, akıl almaz bir barbarlık, hadi ona yapacak bir şeyimiz yok. Ama kendi ülkemizdeki cehalet, eğitimsizlik, adaletsizlik karşısında da elimiz kolumuz bağlı gibiyiz.
Bir tek benim dikkatimi çekmiş olamaz: Aynı isimde iki kadının aynı hafta içinde öldürülmesi bile kimseyi şaşırtmamış görünüyor.
Haberde “Ölü bulunan” diyor ama kadıncağızın “bana bir şey olursa bilin ki, bizi ortadan kaldırdılar” demesinden başka bir kanıt aramaya gerek var mı bilmiyorum. Hele hakkında suçlama bulunan adamın tutuksuz yargılanmasını aklınız alıyor mu, benim hiç almıyor!
Elimiz kolumuz bağlı gibiyiz dedim ya, bir grup aktivist kadının değilmiş. Son zamanlarda gördüğüm en iyi protestoyu onlar yapıp, camiden kaldırılırken tabutu erkeklere bırakmayıp sırtlamışlar. Daha çarpıcı bir görüntü olabilir mi bilmiyorum, binlerce, onbinlerce cenaze görüntüsü içinde bir ilk! Böyle şeyler uyandıracak bakan gözleri!
Hepimizin bir etki alanı var. Kiminin yetkisi, kiminin parası, kiminin emeği… Bu hafta katıldığım bir etkinlikten bahsedeceğim ama bu konuya ilişkin söylemek istediğim tek şey var: Çocuklar için bir şeyler yapmamız lazım. Onlara kendilerini tanıyacakları, insan olarak değer gördükleri bir ortam yaratmalıyız, özellikle yoksul ve dezavantajlı bölgelerde. Yoksa boğulup gideceğiz, yükselen bu sevgisizlik, çaresizlik ve amaçsızlık dalgasında!
