53 yaşında haftada üç gün spora başlayan birinin son üç yıldaki değişimini takdimimdir.
Eylül 2023’te Sabah Hocam’ın eşliğinde fonksiyonel antrenmanlara başladık. Aslında geçen sene epey detaylı anlatmıştım, onun linkini buraya bırakayım.
https://lnkd.in/p/dg9TNKCV
Geçen yıl çok güzel mesajlar aldım, benim yaşıma yakın insanlar benden ilham aldıklarını, spora başladıklarını söylediler, çok memnun oldum, o yüzden bu yıl da paylaşmak istedim.
Geçtiğimiz yıla kıyasla (burada vileda sopasıyla 2026 kolonundaki üst resmi tıktık’lıyorum) son 5 aydır sürdürmeye çalıştığım “akşam 7’den sonra bir şey yememek” pratiği sonuç veriyor gibi görünüyor.
En çok dikkatimi çeken ise bel çukurumun düzleşmeye meyletmesi. Omurgaya daha az yük binmesi tüm gün ayakta yaptığım fasilitasyon veya verdiğim eğitimden sonra neden belimin eskisi gibi ağrımadığının açıklaması olabilir.
Bir de saçlarımı uzatmaya karar vermemin kozmetik bir etkisi var galiba, daha mı genç duruyorum ne? 😜
Bu yaştan sonra “gençlik gösterisi” peşinde değilim, öyle olsa 40’ların sonunda Harley motor falan almam gerekiyordu ben 54’te elektrikli skuter aldım ama ofise gitmek için. Spordan tek beklentim, yaşla azalan hareket kabiliyetimi (kasları ve esnekliği) korumak.
Spor yapmaktan hiç hazzetmeyen, yemeğe değil ama atıştırmaya bayılan biri bunların nasıl üstesinden geldi?
Rutin oluşturmak: sorgulamadan, mızmızlanmadan Pazartesi, Çarşamba, Cuma spora gitmek
Mahrumiyet kuralı: “Saat 19:00’dan sonra bir şey yemek yok, sadece şekersiz çay/bitki çayı içebilirsin”. Aman iki cevizcik, üç kuru kayısıcık, iki bisküvicik falan yok! Pazarlık yok kardeşim! Özellikle evdeysen ye-me-ye-cek-sin! Ha, dışarıda bir davetteyim, açık büfe var etkinlikte, sonuna kadar muaf tutuyorum kendimi, gözüm doyuncaya kadar yiyip içebilirim.
Bu kuralı nasıl aklıma yatırdım? Saat 7’den sonra çalışma odamda bir şeyler okur, yazar, izlerken abur cubur atıştırmamak benim için düşünülemez bir şeydi. Neredeyse kazanılmış bir hak olarak görüyordum. Bir deney tasarladım; bir hafta süre verdim, uygulamaya uydum, sonuçları gözden geçirdim; nasıl hissediyorum gece boyunca, ertesi sabah… Bir de baktım “yapabiliyorum, ben buna devam etmek istiyorum” dedim.
Bu küçük deney işi gerçekten çalışıyor. Sizi bahanelerden ve önyargılarınızdan kurtarıyor. Detaylarla ilgileniyorsanız, bu konuda bir online atölye yapacağım yakında. Var mı sizin keşkelerinize karşı peşin hükümleriniz?
